The Libertines

Υπάρχουν μπάντες και μπάντες. Υπάρχουν αυτές που κάνουν μία επιτυχία και εξαφανίζονται, υπάρχουν και αυτές που μέχρι τα βαθιά γεράματα αρνούνται να σταματήσουν να αρμέγουν τη λεγόμενη "cash cow", υπάρχουν και οι Libertines.
Υπάρχουν αυτές που μεσουρανούν για κάποια χρόνια και μετά δεν τους θυμάται κανείς, αυτές που με τη διάλυσή τους μας αφήνουν πίσω μερικά καλά CD (ή LP), και αρκετές καλές αναμνήσεις, υπάρχουν και οι Libertines.



Ποιοι είναι (ήταν) οι Libertines;
Πίσω στο 1997. Ένας νεαρός (19 χρονών τότε) από το Basingstoke της Αγγλίας ονόματι Carl Barât ξεκινά τις σπουδές του στο Brunel University του Uxbridge και συγκεκριμένα στη σχολή θεάτρου. Συγκάτοικος του Carl, στο φοιτητικά του διαμέρισμα, είναι η, επίσης φοιτήτρια, Amy-Jo Doherty. Η Amy διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τον μικρότερο αδερφό της Pete (φοιτητής, τότε, της Αγγλικής Φιλολογίας), ο οποίος, την επισκέπτεται συχνά. Σιγά σιγά ο Carl και ο Pete γνωρίζονται καλύτερα, ανακαλύπτουν τις κοινές καλλιτεχνικές τους ανησυχίες και δένονται με μία πολύ δυνατή φιλία.

Carl Barat Pete Doherty

Οι δύο νέοι αποφασίζουν να ξεκινήσουν μία μπάντα και σε λιγότερο από χρόνο σχηματίζονται οι Libertines.
Η αρχική σύνθεση του group ήταν: Carl Barât (frontman, vocals, lead guitar), Pete Doherty (vocals / rhythm guitar), ως βασικά μέλη, ενώ συμπλήρωναν ο John Hassall (bass) και ο Johny Borrell (αντικαταστάθηκε αργότερα από τον Powel) στα drums.
Οι Libertines αρχίζουν να δουλεύουν. Άμεσα πραγματοποιούνται κάποιες demo ηχογραφήσεις, γρήγορα έρχονται ανακατατάξεις και αλλαγές στην αρχική σύνθεση και οι συνθήκες ωριμάζουν για την πρώτη δισκογραφική απόπειρα.

Up the bracket

Η πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά της μπάντας έρχεται το 2002 με τον τίτλο "Up the bracket". Την παραγωγή αναλαμβάνει ο Mick Jones (ο πρώην lead κιθαρίστας των Clash) ο οποίος (πιθανόν τότε να μην το γνώριζε) θα ξεκινήσει μια συνεργασία που θα αποτελέσει την κορυφαία της καριέρας του ως παραγωγός, μέχρι και σήμερα.

Ο δίσκος θα δώσει την 35η θέση στα Βρετανικά και την 13η θέση στα Αμερικάνικα album charts ενώ το έγκυρο βρετανικό μουσικό περιοδικό NME θα βραβεύσει τους Libertines ως την καλύτερη νεοεμφανιζόμενη μπάντα για το 2002.


Τραγούδια του δίσκου

Παρά το γεγονός ότι η κατάταξη στα chart δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή, ο δίσκος θα αποδειχτεί διαχρονικός και τέσσερα χρόνια αργότερα, 2006, το ίδιο περιοδικό θα κατατάξει το Up the bracket στη 10η θέση των σπουδαιότερων Βρετανικών album όλων των εποχών!!
Την περίοδο του Up the bracket η μπάντα θα πραγματοποιήσει, κυριολεκτικά, εκατοντάδες εμφανίσεις. Πέρα από τα αμιγώς "Libertines" live, το group θα εμφανιστεί ως support στους Sex Pistols και στον Morrissey και η Βρετανία θα αρχίσει σιγά-σιγά να αποκτά την επερχόμενη μανία...

2003
Από το ξεκίνημα, ακόμα, του group ο Pete Doherty ήταν χρήστης βαριών ναρκωτικών ουσιών. Το γεγονός αυτό δημιουργούσε συχνά προβλήματα στην μπάντα, κάτι που ο Barat το είχε εντοπίσει και είχε αρχίσει, σταδιακά, να τον ενοχλεί. Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι δύο φίλοι ήρθαν σε ρήξη για το συγκεκριμένο θέμα με τον Carl να πιέζει τον Pete για αποτοξίνωση, χωρίς, όμως, αποτέλεσμα.
Το 2003 η ρήξη θα πάρει διαστάσεις. Ο Doherty έχει, πλέον, βυθιστεί για τα καλά στην ηρωίνη, την κοκαΐνη και το κρακ, ο Carl εκδηλώνει τάσεις απώθησης του Pete από την μπάντα και ο Doherty βάζει, πρόχειρα, στα σκαριά ένα νέο μουσικό project, τους Babyshambles, που το διατηρεί ως καταφύγιο και καβάτζα αρνούμενος (ή ανίκανος) να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του Carl.
Tον Μάιο του 2003, και ενώ η μπάντα βρίσκεται στην Αμερική για την ηχογράφηση νέου προωθητικού υλικού, με το τίτλο "Babyshambles sessions", η ρήξη μετουσιώνεται σε καυγά. Ο Doherty είναι τελείως χαμένος από τα ναρκωτικά και ο Carl ξεσπάει έντονα. Η αδυναμία συνεννόησης είναι τόσο μεγάλη που ο Barât τα μαζεύει αμέσως και φεύγει, αφήνοντας την μπάντα στα μισά των ηχογραφήσεων. Ο Doherty θα παραμείνει και θα ολοκληρώσει μόνος του τις ηχογραφήσεις οι οποίες δόθηκαν λίγο αργότερα για free download στο διαδίκτυο:

http://rapidshare.com/files/105205142/Babyshambles_Sessions_-_Disc_1.rar
http://rapidshare.com/files/105364200/Babyshambles_Sessions_-_Disc_2.rar
http://rapidshare.com/files/105374975/Babyshambles_Sessions_-_Disc_3.rar
Η παραμονή στην Αμερική τελειώνει και ο Doherty επιστρέφει στην Αγγλία, συμπτωματικά, λίγες μέρες πριν τα γενέθλια του Carl. Αποφασίζει, λοιπόν, σε μια προσπάθειά του να εξομαλύνει τις σχέσεις τους, και οργανώνει ένα πάρτι για τα γενέθλιά του φίλου του. Ο Carl αρνείται να γιορτάσει τα γενέθλιά του με τον Pete, γεγονός που μεταφράζεται, στο μυαλό του Pete ως προδοσία.
Την αμέσως επόμενη μέρα η μπάντα θα πετούσε για Γερμανία, τον πρώτο σταθμό της προγραμματισμένης Ευρωπαϊκής περιοδείας της. Ο Pete, ενεργώντας εκδικητικά, αρνείται να συμμετάσχει και αφήνει την μπάντα στα κρύα του λουτρού ανήμερα της πτήσης! Τα περιθώρια αντίδρασης ήταν ελάχιστα.
Ο Carl, προκειμένου να αποφύγει την αναβολή της περιοδείας αναγκάζεται να σκαρφιστεί λύσεις, κάτι χειρότερο από, ανάγκης . Ένας τεχνικός για τις κιθάρες ονόματι Nick, (μέλος της αποστολής) μαθαίνει τα ακουόρντα του Pete και καλύπτει τη θέση του στα live! Για τα φωνητικά καλείται ο Didz Hammond (αργότερα μέλος των Dirty Pretty Things), τραγουδιστής, τότε, των The Cooper Temple Clause (τραγούδια της μπάντας υπάρχουν στο τέλος του άρθρου), ο οποίος, μετά από τηλέφωνο του Carl, πηγαίνει εσπευσμένα στην Γερμανία.

Μέσα σε αυτή την εκτροχιασμένη κατάσταση, ο Doherty, πίσω στην Αγγλία, είναι κυριολεκτικά "out of his mind". Η χρήση δεν έχει σταματήσει και ο Carl, αντιστρέφοντας τους ρόλους, του στέλνει σαφές μήνυμα ότι η επάνοδός του στην μπάντα περνάει υποχρεωτικά μέσα από την πλήρη αποτοξίνωσή του.
Ο Pete, ξεκινά προσπάθεια μπαίνοντας σε κέντρο αποτοξίνωσης μα σε λιγότερο από εβδομάδα τα παρατάει. Η σύγχυσή του, εκείνη τη χρονική περίοδο, είναι μεγάλη και προδίδεται έντονα από τα post που έκανε στο επίσημο forum των Libertines. Στα post αυτά ο Pete παρουσιαζόταν έντονα (παθολογικά) κυκλοθυμικός αφού μέσα στην ίδια μέρα υπήρχαν χαρούμενα, πεσιμιστικά, αισιόδοξα και απαισιόδοξα post. Τόσο η έκρυθμη ψυχολογική του κατάσταση όσο και δηλώσεις που πραγματοποιούσε, και στις οποίες εμφανιζόταν ως σαν να μην έχει απολύτως κανένα πρόβλημα τόσο με τον Carl όσο και με την υπόλοιπη μπάντα, μπέρδεψαν τους οπαδούς των Libertines οι οποίοι αδυνατούσαν να καταλάβουν για ποιο λόγο ο Pete απουσίαζε από την τρέχουσα, υπέρ-επιτυχημένη, περιοδεία της μπάντας σε Ευρώπη και Ιαπωνία.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, και ενώ οι Libertines συνεχίζουν την περιοδεία τους, ο Doherty φτάνει στα άκρα. Εισβάλει και διαρρηγνύει το διαμέρισμα του Carl κλέβοντας μία συλλεκτική κιθάρα, ένα cd player, ένα video recorder, ένα laptop και μία φυσαρμόνικα και λίγες μέρες αργότερα πραγματοποιεί την πρώτη επίσημη εμφάνισή του με τους Babyshambles!
Η διάρρηξη δεν περνάει ατιμώρητη. Ο Pete συλλαμβάνεται από την Βρετανική αστυνομία, οδηγείται στο δικαστήριο και καταδικάζεται σε 6 μήνες κάθειρξη (εξέτισε μόνο τους 2). Στο διάστημα των 2 αυτών μηνών ο Doherty βρίσκει σε υποχρεωτική αποτοξίνωση. Όπως έχει δηλώσει, άλλωστε, και ο manager του Andy Boyd σε συνέντευξή του στην εφημερίδα "Daily Mail" "η μόνες φορές που δεν βλέπεις τον Pete υπό την επήρεια ηρωίνης ή κρακ είναι όταν είναι σε πρόγραμμα, στην φυλακή ή όταν κοιμάται". Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του, Pete έρχεται σε επικοινωνία με τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας και με, σαφώς, πιο καθαρό μυαλό προσπαθεί να βρει νέα σημεία επαφής μαζί τους.

Οκτώβριος του 2003 και έρχεται η ώρα της αποφυλάκισης. Έξω από την πόρτα της φυλακής περιμένει τον Pete μία ανέλπιστη παρουσία. Ήταν ο Carl!
Ακολουθεί συγκινησιακό ξέσπασμα! Οι δύο φίλοι περνούν όλη τη μέρα μαζί και το ίδιο βράδυ οργανώνουν μία αυθόρμητη, μη-προγραμματισμένη εμφάνιση στο Tap'n'Tin pub στο Kent. Η μπάντα εμφανίζεται σε πλήρη σύνθεση μετά από μήνες. Όσοι ζήσανε αυτό το live το περιγράφουν ως το καλύτερο της μπάντας, ενώ, σχεδόν όλα, τα μουσικά έντυπα της Βρετανίας θα το καταγράψουν ως ένα από τα ιστορικότερα live όλων των εποχών.

Το κλίμα αντιστρέφεται και η απήχηση του group ανεβαίνει ραγδαία. Οργανώνονται τρεις sold-out συναυλίες στο London Forum και μία απόλυτα επιτυχημένη περιοδεία σε όλη τη Βρετανία.
Στο διάστημα αυτό ο Doherty δεν θα καταφέρει να μείνει μακρυά από τους εθισμούς του και σταδιακά θα ξαναβυθιστεί στην ηρωίνη. Ο Carl φτάνει στα όριά του και το κλίμα ξαναχαλάει, αυτή τη φορά... ανεπιστρεπτί.


"The Libertines"
Η ώρα για το δεύτερο album της μπάντας έφτασε. Η τετράδα μπαίνει στο studio και αρχίζει να ηχογραφεί. Ηχογραφεί, όμως, κάτω από πολύ κακές συνθήκες μια και οι δύο leaders, Carl & Pete, συνεχίζουν να βρίσκονται "στα μαχαίρια" για τους γνωστούς πλέον λόγους. O Doherty όχι μόνο αψηφά τις συστάσεις και τις απειλές του Barat, όχι μόνο συνεχίζει να δραστηριοποιείται με τους Babyshambles αλλά τραγουδάει σε μία τρίτη παραγωγή, αυτή του φίλου του Peter Wolfe στο τραγούδι "For lovers". Το τραγούδι (το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο playlist στο τέλος του άρθρου) πηγαίνει κάτι παραπάνω από καλά και "χτυπάει" την 7η (!) θέση στα Βρετανικά charts. Μία θέση που ποτέ μέχρι τότε δεν κατάφεραν να αγγίξουν οι Libertines. Τα γεγονότα φέρνουν τους δύο leaders της μπάντας σε τόσο μεγάλη αντιπαλότητα που η ηχογράφηση ολοκληρώνεται υπό την παρουσία security (!!) οι οποίοι αποτρέπουν τα δύο μέλη της μπάντας να βιαιοπραγήσουν αναμεταξύ τους.
Με το τέλος των ηχογραφήσεων ο Doherty αποχωρεί σε μία νέα προσπάθειά του να ξεκινήσει πρόγραμμα αποτοξίνωσης και αφήνει στα 3 υπόλοιπα μέλη της μπάντας το τελικό μιξάρισμα και την ολοκλήρωση του δίσκου.
Ο ομώνυμος δίσκος έμελλε να είναι η απογείωση (νούμερο 1 στα Βρετανικά album charts) αλλά και το τέλος των Libertines.


Τραγούδια από τον δίσκο

Ο Carl Barat με τη βοήθεια και των υπόλοιπων 2 μελών της μπάντας ξεκινά ένα νέο μουσικό project (τους Dirty Pretty Things), ο Doherty στρέφεται ολοκληρωτικά προς τους "δικούς" του Babyshambles και μετά από ένα σύντομο κύκλο εμφανίσεων (χωρίς τον Doherty) η μπάντα, τελικά, διαλύεται. Τελευταία εμφάνισή τους (χωρίς τον Pete Doherty) ήταν στις 14 Δεκεμβρίου, στο Παρίσι. Ο λόγος της διάλυσης τέθηκε σαφέστατα από τον Carl: "Δεν θέλω να συνεχίσω να δραστηριοποιούμε κάτω από το όνομα Libertines χωρίς να συμμετέχει και ο Pete σε αυτό".

Τα θραύσματα

----- Ο αυτοκαταστροφικός -----
Pete Doherty. Το πρώτο, κατά χρονική σειρά, και, για πολλούς, σημαντικότερο αποτέλεσμα της διάλυσης των Libertines είναι οι Babyshambles. Αποτελεί το μουσικό, αλλά και προσωπικό, καταφύγιο του Doherty. Μία μπάντα η οποία, φυσικά, θυμίζει τους Libertines έχοντας, όμως, αρκετές διαφοροποιήσεις στον ήχο και στο στιλ. Η πιο χαρακτηριστική των διαφοροποιήσεων είναι οι, πραγματικά όμορφες, reggae πινελιές σε πολλά από τα κομμάτια.
Η μπάντα ξεκινά με τον δίσκο "Down in Albion" στον οποίο παραγωγή κάνει ο Mick Jones και ο ο οποίος βγαίνει στην κυκλοφορία τον Νοέμβριο του 2005. Το αστέρι του Doherty λάμπει ξανά: Top 10 στα Βρετανικά album charts, #4 & #8 στα singles με το, εκπληκτικό "Fuck for ever" & "Albion" αντίστοιχα.


Τραγούδια από τον δίσκο

O Doherty αποτελεί, πλέον, ίνδαλμα στη νεολαία της Βρετανίας, νούμερο 1 στόχο των μουσικών και life style εντύπων, δεν εγκαταλείπει, όμως, τις παλιές του συνήθειες και συνεχίζει να φέρεται αυτοκαταστροφικά.
Το 2005, οι Oasis ξεκινάν περιοδεία για την προώθηση του νέου τους δίσκου "Don't believe the truth" και ζητούν από τον Doherty και την παρέα του να τους support-άρουν, δίνοντας στους Babyshambles την ευκαιρία να απογειώσουν την απήχησή τους εντός συνόρων. O Doherty έχοντας πλέον εισχωρήσει (ποικιλοτρόπως) στον χώρο της μόδας παρευρίσκεται, συνοδεία της Kate Moss, στο γενέθλιο πάρτι του σχεδιαστή μόδας Hedi Simane και αποτυγχάνει να δώσει το παρόν στην πρώτη προγραμματισμένη εμφάνιση με τους Oases. Τα πράγματα, όμως, έχουν αλλάξει και οι Oasis δεν είναι άλλο πια ο Carl που θα συγχωρήσει τον παλιόφιλο Pete. Οι Oasis ακυρώνουν αμέσως τη συνεργασία και η ευκαιρία χάνεται.

Το group συνεχίζει έως και σήμερα τη δραστηριότητά του. Στο ενεργητικό του έχει ακόμα δύο δισκογραφικές δουλειές, το EP The Binding (Δεκέμβριος 2006) και το ολοκληρωμένο studio album "Shotter's Nation" (Οκτώβριος του 2007) [τραγούδια από τις δύο αυτές δισκογραφικές δουλειές θα βρείτε στο τέλος του άρθρου]. Αποτελεί μία από τις μπάντες "φετίχ" των Βρετανών, ενώ, ο Doherty έχει περάσει ήδη στην ιστορία ως μία από τις πιο αμφιλεγόμενες, πιο πολυσυζητημένες και πιο προβεβλημένες προσωπικότητες της σύγχρονης μουσικής ιστορίας της Μ. Βρετανίας. Ο ίδιος ποτέ δεν κατάφερε, παρά τις πολυάριθμες προσπάθειές του, να αποτραβηχτεί από τη χρήση των ναρκωτικών και μέχρι και σήμερα συνεχίζει να είναι εξαρτημένος από παραπάνω από μία ουσίες.

Ο δημιουργικός
Carl Barât. Είναι ο Mr. Dirty Pretty Things. O Carl μαζί με τον Didz Hammond (θα τον θυμάστε ως το πρόσωπο που έσπευσε να αντικαταστήσει στα φωνητικά τον Doherty κατά τη διάρκεια της περιοδείας των Libertines στην Ευρώπη) και τον Gary Powel (τον drummer των Libertines) ξεκινάν ένα νέο group, τους Dirty Pretty Things.
Η πρώτη δισκογραφική δουλειά της μπάντας στέφεται με επιτυχία, μια και το Waterloo to anywhere (Μάιος 2006) φτάνει στο #3 των Βρετανικών album charts. Ο ήχος του δίσκου είναι, κατά την άποψή μας, καταπληκτικός! Ο Carl και η παρέα του, απαλλαγμένοι από τον βαθύ, ποιητικό - λόγιο ήχο του Doherty, συνθέτουν ένα πιο ελεύθερο, πιο γκαζιάρικο και πιο ροκ δίσκο.


Τραγούδια από τον δίσκο

Η δεύτερη δισκογραφική απόπειρα της μπάντας πραγματοποιείται τον Ιούνιο του 2008 με τίτλο "Romance at short notice". Με το δίσκο αυτό οι Dirty Pretty Things απογοήτευσαν οπαδούς και κριτικούς αλλά και τους ίδιους τους τους εαυτούς. Ο δίσκος δεν έχει καμία σχέση με το εκρηκτικό Waterloo to anywhere, η μπάντα δείχνει να μην έχει λόγο υπόστασης και με μία λυτή ανακοίνωση στις 1 Οκτωβρίου του 2008 ανακοινώνει την διάλυσή της, η οποία θα πραγματοποιούνταν με το τέλος της προγραμματισμένης περιοδείας της στα πάτρια εδάφη.

Τα υπόλοιπα μέλη
Οι Libertines αλλά και οι Babyshambles δεν ήταν μόνο οι δύο πρωταγωνιστές (Carl & Pete). Οι μουσικοί που κόσμησαν τα δύο group, κατά καιρούς, μόνο τυχαίοι δεν ήταν. Ονόματα όπως David Byrne, Brian Eno, Corrine Bailey Rae, Herbie Hancock και Eddy Grand είναι μόνο μερικά από τα ονόματα που θα βρει κανείς σκαλίζοντας τα βιογραφικά των μουσικών που συμμετείχαν στα 2 group.


Το υπόλοιπο soundrack της ιστορίας


Share this post
No Responses to "The Libertines"